Златни полиња и жито во изобилство
во папокот на светот
над карпите под ѕвездите
пред светиот род…

се поклонувам

Во бескрајното море на светлината
фрлам латици во земјата на воздишките
со капки од роса ги мијам очите
и боса танцувам крај огновите.

Им принесов жртва на боговите
ги молев за милост да те воскреснат.
Денес се случи нешто убаво
Се роди ,,Адам”
од Говрлево

12.06.2006, Говрлево

*     *     *

Рецензијата за Адам од Македонија можете да ја прочитате тука.

Текстот беше публикуван во македонското списание Комплетна, а неговата скратена и преработена верзија e поставена на Макeдонската Википедија.

Адам Од Македонија

Првото нешто што го забележувам кај мажите, се нивните брчки. Ми се допаѓаат тиe мали бразди околу нивните очи, исполнети со притаени приказни. Би сакала да бидам доволно мудра за да ги разберам, но за жал во моментов, сум само паметнa. Сепак сум доволно умна за да бидам стрпилива – со времето. Времето е најмудро, зошто ги знае сите тајни световни.

Најдобриот професор на светот се врткаше вознемирен, пребарувајќи ги теренските белешки. Му фалеа инвентарните броеви од цел еден слој, токму оној кој ја определуваше староста на наодите. Но се беше педантно нумерирано. И бронзени белегзии за надлактиците интересно извиени во спирали, и богато украсените фибули кои биле дел од накитот и служеле за прицврстување на облеката, па дури и иглите, кои имале двојна намена, функционална и украсна. А монетите беа подредени по векови, периоди и владетели. Всушност сите наоди беа тука. Дури и железната згура и отпадоците од олово кои зборуваа дека главната стопанска дејност на ова гратче било рударството. Ни објаснија дека треба да се движиме право и на првиот свијок кон десно, а потоа повторно надесно. До раскрсницата стигнавме во моментот кога миљоказот го товараа како материјал за црквата. Сите три града на реката биле бележани, а сепак не знаевме каде се наоѓаме и никогаш не дознавме кој од трите беше оној забранетиот!