Те затворив во градината на вечноста
Каде што децета на дождот го играат
Нивниот суров, прекрасен танц.
Ти побегна.

Те оставив во шумата на волшепствата
чувана од еднорози,
направени од светлина и мојата крв,
Ти побегна.

Те заробив во моето срце
И го закопав во полето
Под дрвото на љубовта

Оттука нема никогаш да побегнеш.

Зоран Попоски