Dec 17

Лице и наличје
на моите мисли
во двојна слика
пресликана
кршена, прекршувана
со допир создадена
со мисла оттуѓена
со надеж измачена
на прилагодувања
***
кај првото полиња, храм
и планини
кај второто едреник
од бои бледолики
третото е бесшумно
четврото ме запечати
***
со лекција научена
која не дава мир
да го скротам
она кое разорува
она што смирува
***
во сонот кој одзема, додава
освојува, поседува
ја ископав совеста
како патина од метал
како талог од вино
и вел на света тајна
***
во момент перфектен
скоро запечатен
со игри космички
мисли прашинкасти
никогаш непресушни

2 Коментари на “Археологија на моите мисли”

  1. Vlado Janevski Напиша:

    Vasilka,
    pesnata ti e odlicna. Mi uspea da ja dolovam atmosferata iako nekolku pati bev prekinuvan, ne sum bas na idealno mesto za citanje poezija… Se nadevam deka naskoro ke ima uste od tvojata poezija.

    Pozdrav,
    Vlado

  2. Milan Vukovic - Mico Напиша:

    Vase,

    ova sto go napisa vo forma na pesna moze navistina da go razbere samo onoj koj go cekorel patot po koj sega ti odis. Jas go razbiram … te razbiram ….

    Jas go odam i natamu svojot pat….a ti ?

    Nikogas ne zastanuvaj, barem ne za dolgo…

    So ljubov i iskrena podrska za sekoj tvoj cekor

    Mico

Напиши коментар