May 16

КАЈМАКЧАЛАН

Луѓе
раскорнете ја коскарницата
нека се затрчаат черепите
низ стрмните падини
на Кајмакчалан.
Велат,
на каменот изгорела тревата,
мајката го исплакала синот,
времето ја заборавило мајката.
Јас не знам кој со кого
и кој за кого во кој ден,
се кренал духот како магла
што пасе ноќе по присоите . . .
Дошле преку отворено море
да го срушат својот бран,
на Кајмакчалан.
Можеби до черепот лежи
черепот на тој што убивал,
черепите се слични
со каменот.
Јас не знам кој со кого
и кој за кого во кој ден,
но ова чудо од коски
ме плаши!

Оние кои не ја разбираат поезијата, имаат избор да не ја читаат. Но за оние кои ја сакаат, поезијата на Јован Котески е задолжителна литература.

2 Коментари на “Поезијата на Јован Котески”

  1. Алекс Букарски Напиша:

    Знаеш кога го посетил некој од колегите поети во Идризово му рекол: Ќе направам да излезиш од затвор доколку дадеш ветување дека нема да пишуваш повеќе песни. Нема идеологија, се е лично. Поздрав.

  2. Ivan Bardov Напиша:

    Коскарницата или костурница кој како сака и ако ја посетил, таа на Кајмакчалан мислам дека ќе се сложи со поетот… треба да се раскорне растури по падините на планината. Во една дупка како атомско скривалиште одма под врвот на Кајмакчалан селектирани се бутни коски на едно место, па черепи и така натаму…. мислам дека не им е местото таму

Напиши коментар