Jan 07
Некогаш беше приказна, па празни зборови, а сега …
Стоиме
ти како причина
јас како последица.
Микрокосмос кој
од време на време се менува.
Твоја сугестија за стратегија
вродува со плод
кога раскршуваш зборови од ѕидови
форматираш стравови
и рушиш воспоставени критериуми
За пријател ме стекнуваш
ослободуваш а при тоа
не се спротивставуваш
Стоиме
ти како причина
јас како последица.
Заминуваш.
Тојата идеологија е посилна
од целата моја животна филозофија.
January 8th, 2010 at 11:04 am
Vo filmot za Mocart imase edna scena kade imperatorot mu veli na kompozitorot: ubavo e no nekako mi se cini deka ima premnogu noti… Vo slucajov mi se cini deka ima premnogu zborovi sto zavrsuvaat na ash – na primer: raskrsuvash, formatirash itn. No sepak, ubava pesna…
Pozdrav
January 8th, 2010 at 11:10 am
Благодарам на коментарот. Едноставно морав да го споделам/плукнам. Ми стои како заглавено во гркланот.
Но токму тоа -аш наликува на -иш, нели… ? Изчезнува, го снемува …