Jan 07
Понекогаш размислувам
ако не те сретнев
ќе морав да те создадам
со думи и шепоти пурпурни
име да ти дадам, да те обликувам
со аманет да те прстенувам
и да те задомам
за да не те изгубам
под сонцето над житјата
каде клетви демнат под сенките
и секој збор и мисла
со крв се запечатени
страстни и алови
со воздишки отсонувани
а сепак благословени
таму далеку
кај едни луѓе во една земја..
January 8th, 2010 at 9:50 am
нема потреба ништо да смениш, одлична е!
January 8th, 2010 at 9:53 am
[...] Оригинално постиранио на мојот сајт [...]
January 8th, 2010 at 10:57 am
Odlicno… no vistinito
January 8th, 2010 at 11:07 am
Благодарам на коментарите. Едноставно морав да го споделам/плукнам. Ми стои како заглавено во гркланот.
January 8th, 2010 at 11:12 am
Kihu Potru,
Песната претрпе промени во согласнот со времето и тегобите во кое живееме.
Vlado,
тажно, но сепак вистинито. Постојано велам ако нешто не се запише – нема ни доказ дека тоа постои. Затоа пишувам белешки … за да не се заборави …