Белоглави орли
на липите свети чувари
речно крајбрежје и тесни
планински патеки.
Во свеста тлее, согорува
виорот на ордите од јунаците
незнајни.

Со јазик нерастолкуван
свети тајни низ сино-зелени
сонови
Крв разорна низ
карпестите процепи
неспознаени чекори кон нови
почетоци.

Во сипарот зад амбисот
над карпите и пропаста
во вистинската Матка
создадена од природата
стои гордо староседелец
нескротлив Пајонец.

вечерта кога се случи преображението усните го бараа најблискиот врат со претчуство злокобно патетично или автентично како црн облак лебди чудно шушка завива обвива покрива стресува мртва клетка растревожува денот кога привремено си пристутен постојано со дух отсутен низ процепот од космосот воздухот се распрснал земјата ја прегрнал со демонски сили очи посребрени од блесокот на мечот дават отсјај во водата што се дави во капките гужва од луѓе не оставаат да заспиеш злобни мисли продорен поглед ќе се видиме ние уште еднаш.

Клучни зборови: monster, evil, feeling, death, friends, deducation, монструм, зло, чувство, смрт, пријател, посвета

Носам аманет на челото
втиснат печат јасно видлив жиг.
Знам од каде доаѓам
и каде ме праќаат

Го давам своето сведоштво
да остави печат на времето,
се жигосувам себе си по душата
никогаш во животот да не заборавам
на кого припаѓало
тоа што вредело.

poetry, blog, macedonian, phenomenon, поезија, блог, македонски, жигосана

тоа се само гени?

photo bt: Wojciech Grzanka