Мојата поезија

Mar 02

вечерта кога се случи преображението усните го бараа најблискиот врат со претчуство злокобно патетично или автентично како црн облак лебди чудно шушка завива обвива покрива стресува мртва клетка растревожува денот кога привремено си пристутен постојано со дух отсутен низ процепот од космосот воздухот се распрснал земјата ја прегрнал со демонски сили очи посребрени од блесокот на мечот дават отсјај во водата што се дави во капките гужва од луѓе не оставаат да заспиеш злобни мисли продорен поглед ќе се видиме ние уште еднаш.

Клучни зборови: , , , , , , , , , , ,

 

Feb 25

Носам аманет на челото
втиснат печат јасно видлив жиг.
Знам од каде доаѓам
и каде ме праќаат

Го давам своето сведоштво
да остави печат на времето,
се жигосувам себе си по душата
никогаш во животот да не заборавам
на кого припаѓало
тоа што вредело.

, , , , , ,

тоа се само гени?

photo bt: Wojciech Grzanka

 

Feb 25

Седев и следев и помислив
под кроткоста на моите мисли
и жестината на моите чувства.

Како една клетка без вознемирување
се шета и остава трага
во секој милиметар крвно зрнце.

На некој кој дошол,
на некој кој си оди
на некој кој е се уште тука.

Вивисекција на една анатомија
низ мојата кожа со нијанса на сепија.

Се скрив
во аголот од собата
под стреата на сопствената совест.
Не знаев дека е грев
да се чувствувам така чисто
и ладно.

Има повеќе начини на гледање себе си

Но најчесто тоа е

хоризонтално,
вертикално и
дијагонално.