Much Ado About Nothing е веројатно едно од најдобро адаптираните дела на Шекспир за телевизија со одличен актерски кастинг каде глуми еден од најсовршените британски парови Thompson и Branagh. Иако оваа двојка веќе одамна не е заедно во приватниот живот, сепак на филмското платно плени со својата шармантност во сите филмови каде се појавиле.

Филмот изобилува со низа пикантерии од типот на исмевање на локалните полицајци уште во 16 век, кралот црнец, многу контроверзии околу глумата на Reevs и на Keaton, па сепак  итн.

Sigh no more ladies, sigh no more,
Men were deceivers ever,
One foot in sea and one on shore,
To one thing constant never.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Sing no more ditties, sing no more
Of dumps so dull and heavy,
The fraud of men was ever so,
Since summer first was leafy.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Дополнителен линк: “Sigh no more, Ladies”, The Gilbert and Sullivan Archive (2004) (a song dedicated by Sullivan to Reeves in 1866, with photograph of, and information about, Reeves)

КАЈМАКЧАЛАН

Луѓе
раскорнете ја коскарницата
нека се затрчаат черепите
низ стрмните падини
на Кајмакчалан.
Велат,
на каменот изгорела тревата,
мајката го исплакала синот,
времето ја заборавило мајката.
Јас не знам кој со кого
и кој за кого во кој ден,
се кренал духот како магла
што пасе ноќе по присоите . . .
Дошле преку отворено море
да го срушат својот бран,
на Кајмакчалан.
Можеби до черепот лежи
черепот на тој што убивал,
черепите се слични
со каменот.
Јас не знам кој со кого
и кој за кого во кој ден,
но ова чудо од коски
ме плаши!

Оние кои не ја разбираат поезијата, имаат избор да не ја читаат. Но за оние кои ја сакаат, поезијата на Јован Котески е задолжителна литература.

Оваа фотографија насловена како ,,Македонска черга” ја позајмив од сајтот на Проектот Растко – Македонија. Но доколку го користите google earth, тоа е многу честа слика доживеана низ визирот на оваа програма.

You have been google watched through the macedonian carpet

Изненаден
И Господ
Се прашува
Од каде толку убавини
И длабочини
Во стиховите
Македонски…
Дали од виното
Мајсторски превриено
Или од прекрасните жени
Кои кријат повеќе страст
Или има нешто Трето
За кое не слушнал
Некаква
Неправда
Па народот
Тајно
Создава
Свои вредности

Кире Неделковски

Доколку имате линк до помалку познат веб сајт кој адевкатно би одговарал на некој дел од текстот на песната, ве молам оствете го во коментар или на мојот мејл.

Кога го градеа манастирот

Мајсторите окна направија

Лачни.

Низ нив
Болката им влегуваше
И троа виделина
Од очи што им капеше.

Најсетне,
Очите кога им истекоа
Рој светулки и ѕвезди
Го населија манастирот
И се распршаа по
Сводот.

Михаил Ренџов – Нерези, пролетта 81

Клучни зборови: poetry, blog, macedonian, windows, monastry, Nerezi, Mihail Rendzov, поезија, блог, македонски, окна, манастир, Нерези, Михаил Ренџов

Солзи од вино
не знае за студенило
да
црното сака собна температура
а јас сакам црно
тешко
темно
аголов каде се скрив
да наздравам
нема за што
ќе спијам
лажев
пиев за мене
мислев на тебе
чисто
другарски
се скрив
плачев
со солзи од вино
ги нема
тоа виното ги стопи
во стих
на собна температура
замижав и те бакнав
во градата
другарски
сега пак пијам
не кажав
пишав
…
…

не плачи

homemade by Рибаро

Клучни зборови: poetry, blog, macedonian, tears, wine, dedication, Ribaro, поезија, блог, македонски, солзи, вино, посвета, Рибаро

Од челикот на витезот
змејот гине
Од жестината на ураниумот
жилата гори
од острината на сулфурот
соколот се гуши
Бистрите потоци
се желба дамнешна
дрвјата расцветани
се имагинација поетска
од очите на срната
остана само симболика
Но земјата се затресе
под бунтот животински
со телото на земјата
вибрирам и треперам
од галопот на мустанзите
од стампедото на бафалата
од пукањето на корените
од крикот на потопените
Слава и чест
на храброста и жртвата
во битката последна
против злото човечко

( на планетата земја и сиот жив свет)

Од Блогот на Душко Гошевски

Толку шуми се жртвувани за тесто од кое се прави хартија, а милијарда весници секојдневно обраќаат внимание на опасноста од уништувањето на шумите и дрвјата

Жак Превер

Клучни зборови: poetry, blog, macedonian, animal, scream, mother, earth, Jacques Prévert, Dushko Goshevski, поезија, блог, македонски, животински, крик, мајка, земја, Жак Превер, Душко Гошевски

Љубовта на розите

Се заљуби една роза во друга
со љубов розова.
Пристигна трета роза.
И сега двете рози се љубеа
со љубов помалку розова.
Причината? Суштината?
Зошто розите
Двете рози се љубеа со љубов
помалку розова?

Камел Зебди (Мароко)

Ми се допадна начинот на кој google ја означи годишнината од раѓањето на еден од најпознатите светски уметници, припадник на експресионизмот, Едуард Мунк.

Мунк. Крик.

По кршливите скали на својот скелет
Мунк се искачува
Во катедралата на боите
Ја ниша камбаната
Една жена од мостот завеана од звуците
Со крик му се одѕива
На крикот во просторите
Едниот крик
Реката под мостот го носи
Другиот крак со виножитото
над главата на жената се развеал
Тоа што еднаш сме го чуле
Очите го паметат
А не сликата
На избезумениот крик
На очната белка
Во снежната пустина на спокојот

(Радован Павловски)

за повеќе на кликов

(необјавена песна)

Нема збор без своја слика.

Ако сликата не ти го каже зборот,

Ако гласно не ти го прочита,

Како ќе ја видиш сликата

И како ќе му поверуваш на зборот?

Зборот без слика не се гледа,

Сликата без збор не се раскажува.

Тие секаде одат заедно

Како една безвремена светлина

што постојано нè грее,

Се троши

Но никогаш да се потроши

Петре М. Андреевски

(21.08.2006)

песната е превземена од Рибар блог

За ралика од нашиот државен врв кој не се дрзна да му оддаде никаква почит на Петре М. Андреевски, блогерите со огромна респект го испратија еден од великаните на македонската книжевна реч. Почивај во мир, ти кој ни донесе безвременски моменти.

збор, писмо, Андреевски, Петре, letter, word, Petre, Andreevski

„Јас сум таа.

Почивам скрснозе
а колковите ми надтежнале од животворност
и се прошириле толку многу
што се одделиле од мене
и веќе не се само мои и не се само тука.
Куќа цел свет мене ми е.
Токму така:
имам моќ да бидам
на разни места во исто време.

Во постојан дослух со еротиката
на творењето жив, а смртен свет
- се претворам во книга на промените
го менувам името, ги трампам симболите
и приказбите, луѓето ги давам
кастингот го алтерирам
но улогите остануваат!

Мене која општам со духовното
ми приличи световното:
земја и море, Луна и цибрина!
О, каква противречност:
да бидеш жена, начело на плодност
а да носиш негативен, пасивен
предзнак, архетипски минус
ритмични инсерти од
смрт и од живот!

Кој дава, ако не оној кој има?
Кој губи, ако не оној кој има
што да изгуби?

Јас, матрица, матка, матерка,
модра, мадра, мудра матрона
од Другиот свет
(не, овој никогаш не ми бил доволен!)
ти повелам:
влези во морето
не мисли на немоќта
оти никогаш не знаеш
колку ќе издржиш
и во болот, и во ужитокот

пливај до кајшто гледаш
а гледај далеку, секогаш подалеку
јас глаголам задумно на ‘ртот
зборувам на својот мајчин јазик
(о, какво олеснување, каква удобност!)
и сила ти давам
а не утеха!

После ќе гаташ над моите рецки
над испрекинатата линија на судбата
срочена во 64 хексаграми на енигмата

а тој ќе вметнува во ребусот по некоја
права, проста, прозна
и позитивна цртичка.
Машки синопсис!“

Поезијата е превземена од официјалниот сајт на Катица Ќулафкова