Пијам вранец, веројатно една од најважните вински сорти во Македонија. Полната чаша има светлопурпурни нијанси и мирис на мармалад од јагоди, чајно дрво и некои други бобинки. Во позадината ја чувствувам содржината на танини, која го поддржува чувството на свежина. Виното во чашата созраева и полека бојата ја менува. Од светлопурпурна во боја на рубин, додека мирисот станува покомплексен па дозволува да вклучам тонови на чоколада и ликер кои вкусот во устата го омекнуваат, и го прават финишот помек и подолготраен.

Подарокот од Бахус за сите нас. На здравје

The wine-cup is the little silver well,
Where truth, if truth there be, doth dwell.
William Shakespeare

Деновиве седам дома. Се опоравувам и филозофирам. За животот, за радоста, убавините, боите, љубовта, страста, пријателствата, радостите, подемите и падовите …. Филозофирам, зошто не смеам да пијам во моментов додека не закрепнам. Така велат докторите. Вчера вечер некако ми ‘легна’ сето она вино неиспиено. Виното отсекогаш ми било инспирација. Велат дека во виното се емоциите или можеби од него излегуваат. Затоа човек треба да направи избор со друштвото кога пие вино. Пивото е некако понародно и може да се сподели со сите, но виното е премногу благородно за да може со секого да ја поделите неговата инспирација кога талогот создава тежина.

Ова се белешки од една филозофија, кон виното, како духовна компензација – за мојата Т’га. Во овие доцни часови.

*** ‘Крчмата е нашиот современ парламент во кој филозофија за пиење на виното во исто време е содржина која ни  дава сила со умот да го допреме факелот на страста во едно попладне, приквечерина или можеби мрак. Кога навистина ќе ни падне мрак пред очи од пиење. Инспирација на уметниците, една капка, една голтка, зборуваат повеќе од илјада зборови интерпункциски знаци и толкувања. И тука ставам крај на стиховите кои се голтаат со воздишка … или можеби почеток за некоја нова строфа, нова песна, за во некое поинакво идно време наталожено со вински сеќавања понесени од сегашноста’.

*** ‘Ако е виното мајсторски превриено како зрелите прекрасни жени кои кријат повеќе страст од инспирација, тогаш трајно се создаваат вредности од длабочината на убавината која плени како спокојството од некоја квечерина под ладовина’.

*** ‘Да пиеш вино и да сонуваш како се будиш на сред соблазнив здив значи дека си го прекршил првото златно правило на боемите во кое здравицата ја бара перспективата на најблиските усни и најраскошните музи, без грижи обременети, апстрактни, а сепак толку вистински’.

*** Виното наше изнедрено/во поднебје на јужните краишта/зреено, од времето заборавено/ на дното од чашата остава/ ароматични отпечатоци/кои прават талог за нови предизвици.

За повеќе вино, ви препорачувам да го консултирате Прирачникот за боеми од Бела Хаваш и неговата Филозофија на виното. Можеби и самите ќе најдете некоја инспирација. Со, или без вино.

Cheers to all my fiends!

Во доцна есен
кога камењата ги менуваат нијансите
блиски до боите на божилакот
рефлексија од листовите
се пресвлекува и привлекува
внимание на случајните минувачи.

Тогаш чекорам по мојот кеј,
кој за мене е стално о`кеј.
Талкам по стари улички
барајќи ја загубената архитектура
на старо Скопје.
Носот ми смрзнува
кога од фишек на клупа
јадам печени коштани.
додека зборувам со старите мештани

Мислев дека
треба да ја барам скриена помеѓу
шумолењето на дождот и
многубојните шушкави лисја под нозете
во хармонијата
и елегантнo благородно винородие.
Но, во тебе ја најдов ЉУБОВТА
… за есента

Сакам многу работи во есен,
а те сакам и ‘тебе’,
есен моја.

Пред некој ден шетајќи низ градот, имав сосема случајна можност да го сретнам проф. Владимир Величковски, кој додека студирав ми предаваше некои од предметите поврзани со уметноста. Со него носеше една актовка, а во неа архивиран бројот на Нова Македонија, од 2. Јуни 2010 година, во кој пишува за неговиот поклон кон рок ѕвездата Боб Дилан.

Инспириран од музиката на Дилан уште од рани години, следејќи ја неговата кариера повеќе од четири децении, проф. Величковски насликал повеќе од 30 портрети на познатиот пејач, и како што можев да забележам, неговиот восхит е се уште со несмален интензитет. For the record, Дилан поклонот го примил кога го одржа концерот во Скопје, како дел од неговата светска турнеја.

За оние кои не знаат, Владимир Величковски покрај тоа што е ликовен критичар и теоретичар на современата уметност и редовен професор на Катедрата по историја на уметноста на универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, тој исто така е и сликар кој честопати изложувал, групно и поединечно. А некои негови платна кои сум имала можност да ги видам, мене лично ептен ме бендисуваат.

Линк до написот: Скопје ќе се запише во концертниот ветер на Дилан

Ретко постирам од музиката која ја слушам, па затоа решив во овој пост да ви претставам две дами по чие влијание сум последните неколку години (покрај Bjork, PJ Harvey и мн други) и една необична група. За денеска ги одбрав Lidia Pujol (Шпанија) и Ane Brun (Норвешка) кои имаат свои профили и fan page-ови на фејсбук, а песните можете да им ги најдете по интернет доколку сакате да ги преслушате. За разлика од спокојната лирика на овие две дами, од друга страна Dionysos се француска група која покрај тоа што има интересни песни, една од работите кои ги дефинираат на француската алтернативната сцена се – необичните спотови.

Вчера вечер ја гледав Македонската филхармонија како за прв пат го изведува Концертот Аранхуез (Concierto de Aranjuez) од шпанскиот автор Хоакин Родриго (Joaquín Rodrigo). Со многу умешност, но и доза на резерва сепак нашите филхармонисти успејаа да ја доловат атмосверата на шпанските лирични ритми, инспирирани од Градините во Аранхуез, место каде Родигез и неговата сопруга по нивната смрт се погребани. Овој концерт кој му донел светска слава на Родригез е напишан во 1939 година, а добива на “тежина” ако се знае фактот дека авторот бил слеп од својата трета година и сите свои дела ги пишувал со помош на Браевата Азбука.

Кратка рецензија за концертот.

Патувам стално…патувам многу и скоро секогаш му се враќам НЕМУ.

Постојано се прашувам на тие патувања, дали можам да ги врежам во своето сеќавање сите тајни недопрени, улици неизодени, стапки недоследени, љубови неоткриени. Да ги запишам сите воздишки неиздишани, соништа неотсонувани, можности пропуштени…

Не ми пречи да сум сама во ова петочно утро и да ви ја раскажувам мојата прикаска. Затоа што постои само еден сојузник кој никогаш не ми откажал состанок. ТОЈ, кој е моето второ јас, никогаш не ми откажал ниту верност. Секогаш бил љубезен, страствен, заштитнички расположен. За сите овие години тој бил единствениот љубовник, единствениот партнер, единствениот пријател кој останал со мене.

Единствениот кој не ми попувал, се грижел, ме гушкал, ме бакнувал, ме заштитувал, ме успивал, ме будел … ТОЈ, кој отсекогаш за век и веков бил моја судбина. Оној кој молчеливо ме пречекувал од сите моите патувања и секогаш дозволувал после секоја можност да му се вратам, е исклучиво само мојот град. На него посветив многу лични есеи и тие се само мој мал скромен придонес кон сите оние луѓе што сакаат “да го силуваат” нашето Скопје.

Мистериите на древниот град Скупи
Упатство број 343 – како да го уништите сопственото културно наследство (случајот со Бразда)
САРКОФАЗИТЕ ОД КАРПОШ 3
Промашени туристички проекти – Скопје – град на седумте порти
Големите Мајки Богинки – култ или…
Турбето во Алаџa-џамија – Скопје
Семантичка архитектура
Розовиот столб на киното “Култура”
Сте биле ли некогаш во амам – a во чифт или во тек?
Есенска симфонија во топли бои
Денес стартува ископувањето на локалитетот Таор
Пикасо, Вазарели, Калдер………во Скопје
ФЕУДАЛНАТА КУЛА ВО СКОПЈЕ
Старо Скопје во ново руво – промоција на web site
По трагите на ,,Изгубениот град – Iustiniana Prima ” ?
Синтезис -> Матка -> Made in Macedonia
Параклисот на Св Константин и Елена vs. Порталот на Учителската школа
Метаморфозите на Скопското Кале
Серијал: Аквадуктот во Скопје
Скопско кале – галерија на наоди – И предметите зборуваат зар не?
Негрижата на властите продолжува – Камениот мост неосветлен

Ти си причината поради која од време на време мојот микрокосмос се менува. Сето тоа е последица кога ќе ти се случи неверојатен перформанс, кој ќе го измести од колосек моето либидо. Кога секоја твоја сугестија за стратегија вродува со плод. Кога стрпливо ми пружаш адекватна ментална подлога и ти успева да ми ја форматира матрицата. Кога генерираш неверојатно интересни идеи и ти успева да ме расположиш.

Ми ги сруши воспоставените критериуми за естетика и етика. Ме мотивираше да го патентирам секое мое мислење. Ме измачуваше провокативно, неодоливо и во исто време привлечно. Не ми ги раскршуваше зборовите од ѕидовите и не ме цензурираше заради мојот темперамент. Со сите мои тајни беше загарантирано дискретен. Ме научи да владеам со себе, за да бидам победник во секоја битка. Ме ослободи, а при тоа не му се спротистави на целиот свет.

И кога не настојуваше да ме стекнеш како пријател, туку да ми бидеш пријател, едно утро ми рече, мојата идеологија е посилна од целата твоја животна филозофија. И си замина.

Ова е официјалниот постер за Јапонскиот фестивал на цветање на црешите во Скопје 2008, организиран од центарот за јапонски боречки вештини и култура „Самурај доџо” и Македонската кендо и иаидо федерација. За оние кои навреме ќе го прочитаат постов, повеќе информации тука. За сите останати, сте пропуштиле празник за очите и за душата.

Базарот на македонски ракотворби обично се одржува барем еднашка со сигурност во декември во Чифте Амам, а понекогаш и на други места низ Скопје и Македонија. Овој пат од мотото “Македонската жена како бастион во македонската традиција” пролетниот базар на македонски ракотворби во организација на асоцијацијата Деница ќе се случува од 03 до 08 март во галеријата КИЦ . Многу пати го имам посетувано овој базар и можам да кажам дека од година на година не само што е поброен и посодржаен, туку приметливо е присуството на многу млади луѓе кои тргнуваат по стапките да ги обноват старите и изумрени занаети во нашава држава. Само кога би имале малку повеќе разбирање од Владата за сопствената култура и традиција, оваа манифестација би прераснала во нешто повеќе отколку да биде само еден саем, пазар, или продажно изложбена привремена поставка која се шета таму-ваму.

дел од мојот личен накит купуван на овие базари

п.с. КИЦ немаат своја веб страница.

п.п.с. а артизаните немаат свој простор во центарот на градот каде перманентно би ги изложувале своите ракотворби и со тоа би го свртеле вниманието кон нашето духовно и културно-историско наследство.

Клучни зборови: spring, bazaar, handicraft, artisans, craftsman, handcraft, tradition, Macedonia, пролетен, базар, ракотворби, артизани, занаетчии, традиција, Македонија