Креативна археолошка работилница

Watermelon moon

Arwena — Thu, 11 Mar 2010 18:32:30 +0000

Razumeli smo se
bez pogleda
preseko si moj svet na pola
i ostavio polovinu
da drži ravnotežu
između mojih snova

И благодарам на Сузана оваа моја песна преведена на српски јазик да ја постави на својот сајт за поезија.

Теренски белешки (6)

Arwena — Tue, 09 Mar 2010 15:08:14 +0000

Седев пред саркофагот и збунето ги фаќав прибелешките во теренскиот дневник. Материјал, непознат, потекло, непознато, период, непознат. Без минато и без иднина секаков дијалогот беше залуден. Само јас и саркофагов на пустиот рид. Никој не го побарал ова рељефно обликувано парче на камен со столетија. Се што можев да дијагностицирам беа бледи претстави од уништени ликови кои некогаш ја краселе надворешноста на овој споменик. Ме стемни и сенките се прелеваа врз површината кога го видов прорезот. Зјаеше. Изгледаше повеќе како клучалка низ која можеше да се ѕирка. Можно ли е после толку векови да се отвораат портите од времињата минати? Се спуштив до првото населено место Се надевав дека ќе го пронајдам одговорот. Со застоен воздух, ѕидови од плитар и слама на подот гостилницата изгледаше постаро од самиот саркофаг. Потпорите беа кревки, масите се распаѓаа, а место столчиња имаше трупчиња. Гостилничарот не го ни сетив. Се создаде покрај мене бесшумно и ме простела со поглед стар стотици години.

Дел од мојата музика

Arwena — Sat, 27 Feb 2010 09:25:08 +0000

Ретко постирам од музиката која ја слушам, па затоа решив во овој пост да ви претставам две дами по чие влијание сум последните неколку години (покрај Bjork, PJ Harvey и мн други) и една необична група. За денеска ги одбрав Lidia Pujol (Шпанија) и Ane Brun (Норвешка) кои имаат свои профили и fan page-ови на фејсбук, а песните можете да им ги најдете по интернет доколку сакате да ги преслушате. За разлика од спокојната лирика на овие две дами, од друга страна Dionysos се француска група која покрај тоа што има интересни песни, една од работите кои ги дефинираат на француската алтернативната сцена се – необичните спотови.

aнТИКВИтети

Arwena — Mon, 08 Feb 2010 08:39:05 +0000

,,Кој е вкусот на вашата личност?”

- праша тој.
И почна да ги јаде
своите емоции.

,,За Аполо или Салома се решивте”?
,,Знаете…
Бојата е острица
и служи за одбрана.”

,,Ах не”- реков
,,убавина и уметност
е како соба
со ѕидови
поставена во морето.”

,,Добро тогаш
за вас една окерина,
препорачувам,
и една капка
вознемирена абсорпциja

* * * * *

Кога посакав да го купам единственото парче на хумор ми рекоа дека е продадено. Било антивитет од претходниот милениум.

Причина

Arwena — Thu, 07 Jan 2010 17:58:43 +0000

Некогаш беше приказна, па празни зборови, а сега …

Стоиме
ти како причина
јас како последица.

Микрокосмос кој
од време на време се менува.

Твоја сугестија за стратегија
вродува со плод
кога раскршуваш зборови од ѕидови
форматираш стравови
и рушиш воспоставени критериуми
За пријател ме стекнуваш
ослободуваш а при тоа
не се спротивставуваш

Стоиме
ти како причина
јас како последица.

Заминуваш.
Тојата идеологија е посилна
од целата моја животна филозофија.

Македон

Arwena — Thu, 07 Jan 2010 10:37:33 +0000

Понекогаш размислувам
ако не те сретнев
ќе морав да те создадам
со думи и шепоти пурпурни
име да ти дадам, да те обликувам
со аманет да те прстенувам
и да те задомам

за да не те изгубам

под сонцето над житјата
каде клетви демнат под сенките
и секој збор и мисла
со крв се запечатени
страстни и алови
со воздишки отсонувани
а сепак благословени
таму далеку
кај едни луѓе во една земја..

Теренски белешки (5)

Arwena — Sun, 03 Jan 2010 17:41:56 +0000

Веќе седми ден на терен се вртевме во круг. Откривме едно чудо подградија, градишта, цркви, остатоци од замоци, утврдувања и патишта. Ама градот не го пронајдовме. Ќе станевме во 4:30 и веќе во 5 часот секоја изутрина натоварени со теренските белешки, археолошките алатки и топографските карти ја започнувавме потрагата. Како маглата надоаѓаше, се потешко движењето стануваше. Амбиентот го надополнуваа ситниот дожд, лизгавоста на почвата и косината не теренот. Секој ден се враќавме со по 10 модрици од грмушките кои не напаѓаа попатно. Баравме град за кој историчарот од древнините запишал дека има водовод, божји храмови, згради управни, плоштади со тремови, улици, бањи и дуќани. Бил создаден да биде градот на градовите во царството. Мислата низ главата ми помина молњевито. А што ако никогаш не бил направен и историчарот имал пред себе макета која ја опишувал? Се с(пр)епнав. Само што ја промашив влезната порта од акрополот со натпис испран од секакво сеќавањe …

Kula Vavilonska

Arwena — Sat, 02 Jan 2010 20:47:55 +0000

Umesto da raspara nebo
i spoji ljude,
pomešala je jezike.
Da bi danas stajala na kuli
koja dodiruje oblake
slična kao ona iz davnina
i pričam jezikom anđeoskim
koji može razumeti
samo neko iz drevnine.

И благодарам на Сузана за честа песната преведена на српски јазик да ја постави на својот сајт.

Теренски белешки (4)

Arwena — Tue, 29 Dec 2009 06:00:51 +0000

Морав да ги прибележам сите податоци. Од каде е пехарот, како е направен, со што е декориран, кои му се метриките и да му дадам инвентарен број. Белешките натежнаа од информациите. Се шетав низ издолженото и зарамнето плато од Калето барајќи ги трагите. Наод без археолошки контекст нема значение, велеше професорот. Предметот беше од еден, а тврдината од сосема друг период. Ги делеа милениуми. Но овој пехар беше навистина посебен. Во горниот дел имаше квадратна форма и благо закосени ѕидови. На четирите краја од чинијата на пехарот беа поставени доста добро изработени четири птици, помеѓу себе споени со четири лачни спојки, со кружен пресек. Пехарот имаше светло кафена боја, а полираната површина му беше доведена до сјај. Птиците беа насликани со жолта и црвена боја, а на четирите спојки со графитна боја имаше линеарен мотив, кој се обвиткуваше околу лакот. Зошто мора да се чува во тајност занаетот за највештите луѓе во светот? Професорот само ги подигна раменицита, а јас го извадив својот избледен нотес.

Теренски белешки (3)

Arwena — Fri, 25 Dec 2009 08:11:39 +0000

Замокот беше стар и запуштен. Се чудевме како преживеал во оваа недојдија. Имало многу замоци во средниот век, ама биле градени од трошна материја, па скоро ниту еден не опстанал. Во шанецот некогаш исполнет со вода, сега се капеа искршените камени натписи од гробиштата, носејќи ги со себе тајните на нивните сопственици. Одненадаш, од никаде и непоканет изникна еприграфичарот. Носеше од оние мали убаво обликувани длета и едно чудно четкиче. Велеше буквите од плочите го искривиле накосо оти биле пишувани во курзив. Искуството низ кое поминувавме одвреме навреме на терен ми велеше да ја послушам неговата интуиција. Таа вечер беше како магловита зима во сон, сонувана, многу пати отсонувана кога го погледнав натписот. А всушност го барав записот кој доцнеше со столетија. Морав да земам лупа и двојно огледало за да го прочитам. Теренските белешките ги задолжив кај клисарот. Во малата црква до тврдината. Послана со слана и заспана засекогаш по овие беспаќа. Но тајната преведена на сите човечи јазици – веќе ја имаа разбрано мудреците од целиот свет.

Реконструкција на средновековната тврдина во Велес