Најдовте ли нешто? Нема ништо ново во “земјата”! Професорот имаше чистокрвен смисол за хумор, посебно на локалитет од праисторијата каде можеше да се пронајдат само коски од животни и камени артефакти. Ме фаќаше паника кога требаше да се попишат сите наоди на теренот во еден ист слој. Кота, мапа, цртеж, налепници, фолдери, кутивчиња, сигнатура, бројка, ниво, откопен слој, само да не се погреши редоследот. Ги изместувавме артефактите од нивната природна состојба. Како сведоштво остануваа документацијата, фотографијата и скицата. Да соработуваш со природата (не) значи од неа да ги позајмиш материјалите неповратно. Бидејќи враќање на претходната ситуација не е можно. Како казна секоја вечер пред очите ми се мотаа илјадници камчиња. Речни, песочни, округли, помалку плоснати, ретуширани, откршени. Ги замислував пријателски настроени. Ако каменот е најдобриот молчелив пријател на човекот, тогаш колку камења собравте денеска, во шега рече професорот?

Моето работно место во Мујина печина,
пештера во близината на Трогир, Хрватска, 06.2003

Пред некој ден шетајќи низ градот, имав сосема случајна можност да го сретнам проф. Владимир Величковски, кој додека студирав ми предаваше некои од предметите поврзани со уметноста. Со него носеше една актовка, а во неа архивиран бројот на Нова Македонија, од 2. Јуни 2010 година, во кој пишува за неговиот поклон кон рок ѕвездата Боб Дилан.

Инспириран од музиката на Дилан уште од рани години, следејќи ја неговата кариера повеќе од четири децении, проф. Величковски насликал повеќе од 30 портрети на познатиот пејач, и како што можев да забележам, неговиот восхит е се уште со несмален интензитет. For the record, Дилан поклонот го примил кога го одржа концерот во Скопје, како дел од неговата светска турнеја.

За оние кои не знаат, Владимир Величковски покрај тоа што е ликовен критичар и теоретичар на современата уметност и редовен професор на Катедрата по историја на уметноста на универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, тој исто така е и сликар кој честопати изложувал, групно и поединечно. А некои негови платна кои сум имала можност да ги видам, мене лично ептен ме бендисуваат.

Линк до написот: Скопје ќе се запише во концертниот ветер на Дилан

Сакам да ви пренесам нешто кое е дел од мојот микроуниверзум повеќе од една деценија. И благодарам на една пријтелка на мојата мајка, која во склоп на нејзината работа, своевремено ми ги откри афирмациите.

Богатството на внатрешната мудрост

Сите ние некогаш и некаде поради одреден сплет на околности, сме се почувствувале како жртви. И кога тоа ќе се случи ние обично почнуваме да се изолираме. Тогаш најчесто ни се (по)јавуваат сите проблеми. Чувствуваме болка и страв и бараме нешто или најчесто некој кој би не спасил, т.е. некој кој тоа би го направил наместо нас. Но наместо тоа се што треба да направите, е да се свртите кон себе си.

Една народна поговорка вели:,,најдобриот лек е секогаш оној наједноставниот”. Постојат повеќе методи како да се вратите на стариот колосек или можеби да отидете еден чекор напред. Еден од нив е користењето на афирмации. Сите алтернативни ментални дисциплини како силва, екскалибур, креативна визуелизација и т.н., како основа на своите методи ја користат – афирмацијата. Доколку не сте се сретнале со ова досега, афирмациите означуваат јасни, позитивни сугестии кои си ги даваме самите на себе си заради постигнување на одредена промена во својот живот. Оној момент кога ќе почнете да изговарате афирмации, излегувате од улогата на жртва. Веќе не сте беспомошни и ја потврдувате својата сопствена моќ.

Афирмации

Афирмациите се почетна точка. Тие ни ги отвораат патот. Со нив на нашата подсвест и кажуваме:,, Сега ЈАС ја превземам одговорноста за себе”. ,,Свесна сум дека постојат многу работи што ЈАС можам да ги сторам”. Ако продолжите да изговарате афирмации, вие или ќе станете спремни во потполност да се ослободите од нешто што ве мачи, што и да е во прашање, или ќе ви се отвори некоја нова врата. И сами знаете дека една затворена врата, отвора десет нови. Можеби на памет ќе ви падне некоја генијална идеја. Или можеби ќе ве повика некој пријател и ќе ви каже : ,,А дали некогаш си го пробала ова?”. Во секој случај ќе ви се укаже следниот чекор кој ќе ви помогне во понатамошната работа, доколку сакате да ,,оздравите”.

На кој принцип работат афирмациите? Тие делуваат на нашата подсвест, сакале да го признаеме тоа или не, а тоа е нешто што е добро за целото наше битие. Факт е дека повеќето од нас водат скоро непрекинат ,,дијалог” во себе. Нашиот ум разговара сам со себе, без престан коментирајќи за животот, светот, нашите чувства, нашите проблеми, другите луѓе и.т.н. Зборовите и идеите кои ви проаѓаат низ умот се многу важни, но поголем број од луѓето воопшто не обрнуваат внимание на нив. Употребата на афирмации ви дозволува да започнете замена на некои од вашите застарени, истрошени или негативни внатрешни разговори, со позитивни идеи и концепти. Тоа е една моќна техника која е во состојба за многу кратко време да ги трансформира вашите негативни ставови и со тоа потполно да го измени вашиот живот како и она што го создавате за себе.

Примената на афирмациите воопшто нема да ве чини ниту денар, а може да ви го промени животот од корен. Може да ги применувате во мислите (немо), гласно да ги изговарате, да ги запишувате, па дури и да ги пеете. Најмалку што ви треба се само десеттина минути дневно. Секако дека треба да бидете свесни за тоа што го ,,кажувате на себе си” и да бирате позитивни зборови бидејќи тие ќе ви помогнат да создадете позитивна реалност за тоа што го сакате.

Афирмација може да биде било која позитивна изјава. Немојте да се преоптеретувате и нешто посебно да смислувате. Таа може да биде уопштена, или доста конкретна. Но кога работите афирмации треба да водите сметка за неколку важни работи:

1. Секогаш кажувајте ги во сегашно време, а не во иднина. Важно е да ги создадете така како веќе да постојат.
2. Секогаш изразувајте ги на најпозитивен начин. Така ќе го потврдите она што навистина го сакате, а не она што не го сакате.
3. Направете ги да бидат едноставни и кратки. Треба да бидат јасни, а со тоа ќе бидат и поефикасни.
4. Секогаш бирајте афирмации кои се ,,вистинските” за вас. Тоа што ќе му користи на еден, можеби нема на некој друг. Прилагодете ги на себе.
5. Секогаш имајте на ум дека кога работите афирмации, создавате нешто ново и свежо.
6. Намената на афирмациите не е да делува во спротивност со вашите емоции или да пробате истите да ги промените. Тие само ви помагаат да оформите нов став кон животот.
7. Кога ги користите направете што е можно поверно чувство дека тие можат да бидат вистински.

Некои малку совети

Кога ги работите афирмациите за да постигнете позитивни промени во животот, постои дел од вас кој не верува дека сте за тоа вредни. Таквите афирмации нема да вродат со плод. Ќе стигнете и до моментот кога ќе помислите ,,Афирмациите не делуваат”. Но тоа нема врска со делувањето на афирмациите. Во прашање е фактот дека вие самите не верувате дека заслужувате подобро. Конечно треба да станете свесни за тоа што го сакате и во што верувате. Вие го заслужувате најдоброто. Но одговорот нема да го најдете во надворешниот свет. Ќе го најдете во внатрешноста на вашето битие.

Ова е една рамка за афирмации која многу ми се допадна. Наместо да ја праќам исполната со позитивни изјави на своите пријатели, се одлучив да ја подигнам тука на сајтот, да биде за сите достапна. Можете да ја испринтате и во неа да си впишете позитивни реченици. Оние кои се технички подобри, тоа може да го сторат и во фотошоп. Ви посакувам убав ден и живот исполнет со ведрина и оптимизам. Всушност ви го посакувам истото што би си го посакала и себе си.

Јас плачев
над глава светлина ми капеше
за рака фатени
под миросувањето поминавме
Влегов меѓу ѕидините
со писанијата од псалмите

часовникот отчукуваше
ветрот запре, но умот се движеше

не сетив кога ме изнесоа

повеќе не стапнав
до целта стасав
и молчев тажна на патот без премин
и чекав да дојде редот на тебе!

04.04.2010 Недела (Велигден)

Much Ado About Nothing е веројатно едно од најдобро адаптираните дела на Шекспир за телевизија со одличен актерски кастинг каде глуми еден од најсовршените британски парови Thompson и Branagh. Иако оваа двојка веќе одамна не е заедно во приватниот живот, сепак на филмското платно плени со својата шармантност во сите филмови каде се појавиле.

Филмот изобилува со низа пикантерии од типот на исмевање на локалните полицајци уште во 16 век, кралот црнец, многу контроверзии околу глумата на Reevs и на Keaton, па сепак  итн.

Sigh no more ladies, sigh no more,
Men were deceivers ever,
One foot in sea and one on shore,
To one thing constant never.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Sing no more ditties, sing no more
Of dumps so dull and heavy,
The fraud of men was ever so,
Since summer first was leafy.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Then sigh not so, but let them go,
And be you blithe and bonny,
Converting all your sounds of woe
Into hey nonny, nonny, nonny.

Дополнителен линк: “Sigh no more, Ladies”, The Gilbert and Sullivan Archive (2004) (a song dedicated by Sullivan to Reeves in 1866, with photograph of, and information about, Reeves)

Влегување во Ерусалим

Стоиме: Тој пресветол

Јас темен. Одеднаш:
Водите се отворија
Дверите се затворија.
Од душата тогаш
Пркнаа славеи
И исчезнаа зад ѕидиштата.

Значи: влегов во Ерусалим?

Не, не влегов јас
Од таму ме изнесоа.

Михаил Ренџов – Нерези, пролетта ‘79

По воскреснувањето на Лазар, влегувањето на Исус Христос во Ерусалим е уште еден од многубројните знаци одредени според старозаветното пророштво. Цветници се празнуваат во неделата пред Воскресението и сигурно претставува најдраматичниот празник меѓу Дванаесетте големи празници. Го означува почетокот на најтешката седмица во историјата на човештвото наречена уште “Страсната Недела”: моментот од влегувањето на Исус Христос во Ерусалим па се до Воскресението. Овој настан би требало да се датира веројатно некаде околу 33 година кога Исус Христос пристигнувајќи во близина на Ерусалим им заповедал на двајца од своите ученици од блиското село да најдат и доведат младо магаренце.

„Учениците отидоа и го извршија она што им беше заповедал Исус: ги доведоа магарицата и ослето, ги ставија врз нив своите облеки и Исус седна на нив. Голем број луѓе ги постилаа своите облеки по патот, други кршеа гранчиња од дрвјата и ги постилаа на патот. А народот што врвеше пред Исус, како и оние што одеа по Него, воскликнуваа, извикувајќи: Спаси не сега, Сине Давидов. Благословен е тој што доаѓа во името господово. Спаси не сега Ти, Кој доаѓаш од небесните восочини“ (Матеј 21, 6 – 9).

За многу години да ни е празников

Среќни Цветници

Razumeli smo se
bez pogleda
preseko si moj svet na pola
i ostavio polovinu
da drži ravnotežu
između mojih snova

И благодарам на Сузана оваа моја песна преведена на српски јазик да ја постави на својот сајт за поезија.

Седев пред саркофагот и збунето ги фаќав прибелешките во теренскиот дневник. Материјал, непознат, потекло, непознато, период, непознат. Без минато и без иднина секаков дијалогот беше залуден. Само јас и саркофагов на пустиот рид. Никој не го побарал ова рељефно обликувано парче на камен со столетија. Се што можев да дијагностицирам беа бледи претстави од уништени ликови кои некогаш ја краселе надворешноста на овој споменик. Ме стемни и сенките се прелеваа врз површината кога го видов прорезот. Зјаеше. Изгледаше повеќе како клучалка низ која можеше да се ѕирка. Можно ли е после толку векови да се отвораат портите од времињата минати? Се спуштив до првото населено место Се надевав дека ќе го пронајдам одговорот. Со застоен воздух, ѕидови од плитар и слама на подот гостилницата изгледаше постаро од самиот саркофаг. Потпорите беа кревки, масите се распаѓаа, а место столчиња имаше трупчиња. Гостилничарот не го ни сетив. Се создаде покрај мене бесшумно и ме простела со поглед стар стотици години.

Ретко постирам од музиката која ја слушам, па затоа решив во овој пост да ви претставам две дами по чие влијание сум последните неколку години (покрај Bjork, PJ Harvey и мн други) и една необична група. За денеска ги одбрав Lidia Pujol (Шпанија) и Ane Brun (Норвешка) кои имаат свои профили и fan page-ови на фејсбук, а песните можете да им ги најдете по интернет доколку сакате да ги преслушате. За разлика од спокојната лирика на овие две дами, од друга страна Dionysos се француска група која покрај тоа што има интересни песни, една од работите кои ги дефинираат на француската алтернативната сцена се – необичните спотови.

,,Кој е вкусот на вашата личност?”

- праша тој.
И почна да ги јаде
своите емоции.

,,За Аполо или Салома се решивте”?
,,Знаете…
Бојата е острица
и служи за одбрана.”

,,Ах не”- реков
,,убавина и уметност
е како соба 
со ѕидови
поставена во морето.”

,,Добро тогаш
за вас една окерина,
препорачувам,
и една капка
вознемирена абсорпциja

*     *     *     *    *

Кога посакав да го купам единственото парче на хумор ми рекоа дека е продадено. Било антивитет од претходниот милениум.